De Auto Historie

In mijn autoverleden hebben diverse kanjers deel uitgemaakt van de Passie op Wielen. De autohistorie begon met een NSU Prinz 1000. Gereden op 18 jarige leeftijd na het behalen van het rijbewijs.


meer foto's

Het topmodel destijds was de 1200TT. Deze had steunen om de achterklep open te zetten voor een betere koeling. De Prinz 1000 was er al snel ook mee uitgerust. En ook met de bekende grote ronde verstralers op de bumper.

Ford Cortina, nieuw gekocht in 1968. De Escort was net op de markt en de Cortina ging met een prijsreductie in de aanbieding. Je had meer auto voor minder geld. Dit bleek een miskoop. Destijds zat ik op een intern opleidingscentrum en stond de nieuwe auto 5 dagen stil op de parkeerplaats. Vrijdagmiddag mocht je dan weer naar huis. Elke week was het weer hetzelfde, het kreng wilde niet starten. Met het schaamrood op de kaken werd mijn nieuwe auto aangetrokken met de tractor van de tuinman. Een klasgenoot had een nieuwe Escort gekocht van hetzelfde jaar met ook hetzelfde probleem. Wij waren altijd de laatst vertrekkende auto’s van de parkeerplaats.

<
meer foto's

Ook dit vehikel werd weer opgetuigd als het topmodel de Lotus Cortina. Houten stuur, zooitje meters in het dashboard, Lotus emblemen op de achterspatborden, maar het bleef een 1200 cc’tje. De lol was er gauw af en de interesse ging uit naar iets heftigers. Wat meer cc’s onder de kap.

HET GROTE WERK

Het echte werk begon met een witte Ford Fairlane V8 met een stuurgeschakelde 3 bak.


meer foto's

Wit aan de buitenkant en met rode binnenbekleding. Mijn eerste occasion.

Deze werd weer ingeruild voor een zilvergrijze Buick Skylark Cabrio.


meer foto's

Een probleemloze auto. Een echte Amerikaan, alles is groot en stevig.
Die weer opgevolgd werd door een rode Chevrolet Impala cabrio met wit interieur.


meer foto's

Ook een wagen die oerbetrouwbaar was. Alleen de bougies zijn vernieuwd.

Een Chevrolet Malibu met geschakelde 4 bak heeft nog tijdelijk voor de deur gestaan. Allemaal gietijzeren V8 blokken en altijd zonder problemen. De rode Chevrolet Impala zag ik een jaar later op een parkeerplaats bij een groothandel staan. Ze hadden hem “onteerd” met Starsky and Hutch strepen !!

De Impala werd bij een handelaar ingeruild voor een Jaguar 3.8S. Leder interieur, wortelnotenhout op het dashboard en de deurlijsten. Uitgerust met een elektrisch inschakelbare Overdrive. Schrijftafeltje met leeslamp in het dashboard. Voorzien van 2 benzinetanks die links en rechtsachter volgetankt konden worden. Met een schakelaar op het dashboard kon van de ene naar de andere worden omgeschakeld. Het leek net een vliegtuig als hij bij de pomp stond met aan beide kanten een slang er in. Verwondering bij de kassa dat je 2 pompen komt afrekenen terwijl er maar 1 auto voor de deur staat.


meer foto's

Die 2 tanks waren ook wel nodig want het sap gierde er doorheen! Maar het lag als een blok op de weg. En de grote 6 cilinder in lijn klonk als een brommende elektromotor. Bij deze auto stak ik ook regelmatig m’n kop onder de motorkap om te poetsen. De 2 mooie lichtmetalen gepolijste kleppendeksels moesten glimmen! Maar ook dit sprookje werd een nachtmerrie.

Eerst begon de koppeling te slippen. Gezien de overige goede staat van de auto werd er een nieuwe ingezet bij de Jaguar Dealer. Enkele weken later na een koude start een gigantische knal onder de auto. Ik kijk er onder en een demper van het dubbele uitlaatsysteem hangt er in flarden onder. Daar gaat ie weer richting dealer. Een tweede vette rekening wordt gepresenteerd. Maar ja, nu is ie toch wel 100%. Weer enkele weken later begint de versnellingsbak te janken. Allemachtig, dit wordt een gebed zonder einde. Er moet weer ingeruild worden. De dealer had mij er tevens op gewezen dat de banden niet deugden. De banden deugen niet? Die zijn spiksplinternieuw! Die had de handelaar er nog voor de verkoop op laten zetten. Ja, maar de merktekens zijn weggeslepen. Dat doen ze bij afgekeurde banden. Had ik niet gezien……

De Jaguar werd ingeruild op een nieuwe Opel Kadett 1200S Automaat.

Een fijne auto voor het stadswerk. Storingsvrije simpele techniek. Heeft vele jaren braaf zijn werk gedaan.

SPORTIEVE TOER

Er kwam een Mercedes 280 SL van 1968. Een 2 in 1 auto, cabrio en vast coupedak. Deze moest door omstandigheden bijna een jaar bivakkeren onder een plastic hoes achter een kas op aardegrond. Voordat hij werd weggezet was hij nieuw gespoten.


meer foto's

Toen de hoes er weer afging bleef m’n tikkertje bijna stilstaan. De lak volledig dof en op alle hoeken tot op het blanke metaal doorgesleten. De remmen achter waren vastgeroest en ook de binnenschermen bij de achterwielen hadden “genoten” van het vochtige verblijf.

Einde voorstelling. De remmen weer gangbaar gemaakt en de auto in de krant gezet met vermelding van de gebreken. Hij reed de straat uit achter op een autoambulance van een handelaar.

Daar was ie! Corvette Stingray van 1966. Een 5.3 liter V8 met mechanische klepstoters die er 375 PK uitbrulde! Wauw dat is heftig! Het Topmodel destijds had een 7 liter V8 met 425 PK. Hij werd gekocht van een hoteleigenaar in de binnenstad van Amsterdam. Voorzien van een geschakelde 4 bak. De donkerrode kleur maakte plaats voor felrood. De auto was voorzien van een 200 liter tank. Achter de voorstoelen loopt het nagenoeg rechtdoor naar achteren, in plaats van bergruimte. Bij het tanken staan pompbedienden angstvallig onder de auto te kijken als de pomp na 100 liter nog niet afslaat! Leuk om er dan naast te staan met die uitgestreken tronie en dan te zeggen: Rustig doorgaan, je bent pas op de helft !


meer foto's

De auto helt achterover. Dus achter lager dan voor. Hij heeft achter een dwarse bladveer die kennelijk een beetje moe is. Met een kennis wordt er een aluminium blok gemaakt welke onder de bladveer wordt geplaatst en de auto staat weer recht. Het is een beest! Hij loopt op de autoweg pas lekker bij 150 km! Toerental is dan nog geen 3000 toeren. Het rood van de toerenteller begint bij 6500….

Een stoplichtsprint met een bestuurder van een Jensen Interceptor werd door de Corvette glansrijk gewonnen.De standaarddempers werden vervangen door tegendrukloze glaswoldempers. Zelfs bij stationair toerental had ik dan al kippenvel van kruin tot tenen.

Op een zondagochtend waag ik een topsnelheid poging. Het is stil op de Autoweg A1 tussen Baarn en Amersfoort. Wat ik al gemerkt had is dat de motor de gehele auto overtreft. Onderstel en remmen zijn totaal niet aangepast aan dit brute geweld.

Ik trap door bij 150 km. De naald gaat steeds verder….. 180 km…. er is geen gevoel meer in het stuur, de neus komt naar boven, hij wordt opgetild aan de voorkant…… doortrappen tot 200 km….. ik kan het stuur vrij heen en weer bewegen zonder enige reactie!!! Ik stop deze waanzin. De toerenteller is nog ver verwijderd van het rode vlak.

Ook deze droom eindigt weer in een nachtmerrie. Als de auto enige dagen heeft stilgestaan kan het rempedaal zonder tegendruk naar de bodem worden getrapt. De tweede keer is er de normale druk. Super griezelig! De hoofdremcilinder wordt vervangen door een exemplaar van de sloop van een Chevrolet Camaro. Rubberwerk aan de binnenkant wordt ververst. Het gaat een tijdje goed en dan is hetzelfde probleem er weer. Ik krijg hier maagkrampen van! Je moet er niet aan denken dat dit optreed als je de remmen echt nodig hebt. Een handelaar koopt hem, met de mededeling dat de remmen nagekeken moeten worden. Later heb ik bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer nog geïnformeerd wie de huidige eigenaar was. De wagen was verhuisd naar Zweden.

Een kennis had een Iso Rivolta 350. Italiaanse elegantie met USA techniek, Chevrolet V8.

Hij was Italiaan en had bij een familiebezoek in Italië een Bizarini Strada meegenomen. Aluminium carrosserie en getunede Chevy Corvette V8.

Ik mocht een keer met dat ding rijden. Hij had een 4 bak. In de bebouwde kom rij je continu met een slippende koppeling. De 1e versnelling gaat tot ongeveer 100 km! Op de autoweg begon het feest. Elke keer als ik wou schakelen schreeuwde hij GAS!! Bij ruim 200 km schakel ik van 3 naar 4 en weer accelereert het malle ding.

De ISO mocht nu weg. Hij had de V8 net zelf gereviseerd. Het orgel wordt gekocht. Er wordt geen proefrit gemaakt. Ik was al diverse keren meegereden in deze auto (voor de revisie) en vertrouw erop dat alles OK is. Apetrots op dit exclusieve voertuig. Zwelgend in het leer en vele meters in het dashboard.

Opnieuw een nachtmerrie. Rijdend op de A4, het 3 rijstroken gedeelte bij Schiphol richting Amsterdam geef ik hem de sporen. Opeens stroomt er olie vanonder de motorkap over de voorruit. Ik zie geen barst meer! Afremmen en naar de vluchtstrook. Zo goed en zo kwaad als het ging de voorruit weer een beetje doorzichtig gemaakt. De peilstok wijst bijna niks meer aan maar de motor loopt nog wel. Stapvoets via de vluchtstrook de afslag Aalsmeer genomen en bij een tankstation de motor weer bijgevuld. Berevoorzichtig naar huis gereden. De V8 blijkt een onderdruk te hebben waar je U tegen zegt. Kennelijk iets niet goed gegaan bij de privé revisie.

De Iso wordt ingeruild voor een Mercedes 280 SE 3.5, een V8. Zo! Toch weer een V8, maar nu van Duitse makelij. Bij de testrit valt niets bijzonders op, deze werd in de bebouwde kom van Amsterdam gemaakt. Ik ga met de Mercedes naar huis.

Totdat de snelweg wordt opgezocht om eens te kijken wat deze Bratwurst V8 presteert. Boven de 100 km begint de hele auto heftig te trillen. Barst, wat is dat nou weer! Na alle wielen te hebben gedemonteerd, ontdek ik dat er een bout van de bovenste wieldraagarm bij het rechter voorwiel ontbreekt. Een nieuwe monteren zie ik niet zitten want alles is licht getordeerd dus krijg je nooit meer die bout door alle gaten. Volgende voorstelling!

Ik zie bij een garagehouder een Alfa Romeo 1600 Coupe met Italiaans kenteken. In perfecte staat. Ik hoor dat die te koop is en dat het ding technisch een 2000 GTV is. Er zit dus een 2.0 motor en dito bak in.


meer foto's

De wagen is door Italianen in Nederland gebruikt als vluchtwagen bij inbraken. De eigenaar had gratis huisvesting gekregen in de gevangenis en opdracht gegeven tot verkoop.
De hele papierwinkel en keuringen worden doorlopen totdat hij een NL kenteken heeft. Hij wordt later verkocht aan iemand die er als een gek de straat mee uitscheurt. Blijkt later dat het een coureur is die op Zandvoort reed.

Een Porsche was ook wel leuk! Vond een witte Porsche 911 van 1966 met een 6 cilinder boxer 2 liter motor. Een heerlijk rij-ijzer.


meer foto's

De standaard uitlaat werd vervangen door een Spaghetti exemplaar met 1 glaswoldemper. O !! Heerlijk !!! Op de linker rijstrook draven met het raampje linksachter open, dan echode het zo heerlijk tegen de vangrail! Hoe bedoeld u, je spoort niet……..

Alleen op een nat wegdek werd het bloedlink. Met de aandrijving en het gewicht achterin ben je hem zo kwijt als je te bruut gas geeft. Op een afrit kwam ik daar achter door in de bocht gas te geven en daarna met heftig corrigeren en rakelings langs de vangrail hem weer in het spoor te krijgen.

Ondertussen weer lekker gespaard en de Porsche werd ingeruild op een nieuwe Lotus Europa TwinCam. Het was 1972. Pistachegroen van kleur. Vrachtwagen voor je neus? Geen probleem, je kon er onderdoor kijken! Asfalt tot dak was iets meer dan 1 meter. Ondanks de polyestercarrosserie toch een garagebox gehuurd. Je hebt wat over voor je kind!


meer foto's

Ook hier kleurde de horizon weer donker. De relatie met de toenmalige dealer/importeur liep verre van soepel. Gouden bergen beloven en niets doen. Het bedrijf ging failliet en er was geen importeur/dealer meer in Nederland. Caramba! Dat kan ik niet waarderen. Waar moet ik heen voor onderdelen en onderhoud? Me beklaagd bij de Lotusfabriek in Engeland. Als vergoeding voor het ongemak ontving ik een origineel zwart jack met gouden opschrift JPS (John Player Special, toenmalige F1 Lotus Sponsor). Na enige jaren de auto verkocht aan een collega op het werk, inclusief het jack.

Weer terug naar Mercedes. Eerst een Mercedes 250 6 cilinder


meer foto's

dan een 200 D. Mijn eerste diesel.


meer foto's

en daarna een 300 Diesel, 5 cilinder. Vele jaren storingvrij mee gereden. Reed als een benzine motor.


meer foto's

Zelfs mee naar het toenmalige Oostblok geweest. Mercedes rijder? Dat is een kapitalist! Bij de grens van Oost-Duitsland naar Polen lieten ze me ruim een uur wachten. Ik was de enige auto! Toen kwam de douaneman met machinegeweer pas naar buiten. Alles afgeven, rijbewijs, kentekenbewijs, paspoort en wederom eindeloos wachten. Daarna minutieus onderzoek van de auto. Alle portieren, motorkap en kofferdeksel open en zelf op enige afstand blijven wachten. Er wordt zelfs met spiegels aan een stok onder de auto gekeken. De klojo haalt een cassettebandje uit het handschoenenkastje en wenkt mij te komen. Dat cassettebandje met Hoempamuziek had ik net gekocht bij een Tankstation in West Duitsland. Vraagt mij of ik zendapparatuur bij me heb of propaganda lectuur. Dat heb ik niet. Bekijkt het cassettebandje en zegt: Schone Muzik! Ik ga er in mee en zeg dat het sehr schone Muzik is. Bekijk het maar flut Rus, je krijgt het echt niet! Uiteindelijk wordt het terug gelegd en mag ik verder naar de Poolse douane. Een soortgelijk ritueel met de vraag of ik Heineken of Jenever bij me heb. Ik heb beiden in een koffer, maar ik zeg Nee. Ik heb het meegenomen om weg te geven, maar niet aan de douane! Als blijkt dat er niks te halen valt mag je eindelijk doorrijden.

De 300D wordt na vele jaren door dezelfde garage weer terug gekocht.

OFF ROAD

Wat nu? Centjes in de zak en zonder auto. Dat is onmogelijk. Ik kreeg interesse in het 4x4 gebeuren, de terreinwagen wereld.

LandRover was een bekende naam. Aluminium carrosserie, dus buiten slapen geen probleem. Ik kocht een ex-leger exemplaar, een 4 cilinder benzine 2300 cc, type 109 met canvas top. Een motor met een distributieketting. Dus geen geklooi met een snaar die vervangen moet worden. Het leren terreinrijden kon beginnen. Het was een Serie 2A met een serie 3 grille en dito verplaatsing van de koplampen naar de spatborden. De legergroene kleur werd vervangen door gebroken wit met een zelf ontworpen striping.


meer foto's

Dit is autorijden in de prehistorie! Vering nul komma nul, sturen is pure spierkracht. Acceleratie? Nooit van gehoord! Bekleding aan de binnenkant? Waarom? Kachel? Standaard niet aanwezig. Kocht een gebruikt exemplaar en heb die geïnstalleerd. Op de autoweg, als je geluk had en er geen tegenwind was en de 80 km haalde gingen door de overdruk in de wagen de beide voorportieren aan de bovenkant wijken en keek je naar de blauwe hemel, en de “warme” lucht nam hetzelfde traject.

’s Winters zat ik achter het stuur met dubbele broeken en truien om niet te bevriezen en een ijskrabber bij de hand om de ruiten aan de binnenkant doorzichtig te houden. Maar… een paar keer trappen op het gaspedaal om een lading benzine in de carburateur te pompen was genoeg om hem altijd aan de praat te krijgen in alle jaargetijden. En dat gaf me een prettig gevoel. Zo oud en een ruig leven achter de rug in het leger en de burgerwereld en nog steeds braaf lopen en starten als het gevraagd wordt, dat verdient een pluim.

Ondertussen was er van een monteur bij een Mercedes garage een bij de Domeinen gekochte Unimog 404 S overgenomen. Een ex schuimblusser van vliegveld Soesterberg. De 6 cilinder benzine motor had een drijfstang door het blok. In de vrije tijd werd er achter de garage aan het ding gesleuteld. Het bleek dat de 6 cilinder motor dezelfde afmetingen had als het blok dat in de personenwagens werd gebruikt. Op een autosloop kocht ik een goeddraaiende 280 S motor. De standaard motor heeft lage compressie en een enkele carburateur. Het S blok heeft hoge compressie en een registercarbuateur. Ik heb straks de snelste Unimog van Nederland!


meer foto's

Toen het geheel klaar was en voorzien van een zelfontworpen striping kon de proefrit beginnen. Het was weer eens Bingo. Een hevig kloppend geluid komt onder de auto vandaan zodra er harder dan 40 km wordt gereden. Er is kennelijk iets goed mis in de hoofd- of tussenbak. Op zoek naar de volgende eigenaar.

Na een paar jaar dacht ik dat de aanschaf van een nieuwe LandRover een koop voor het leven zou zijn. Er kwam een nieuwe LandRover 90 Diesel. De garage In Amsterdam waar ik hem kocht was geen officiële dealer maar een LandRover enthousiast in hart en nieren. De eigenaar loopt in een oude stofjas. Een garage van de oude stempel.

Er was een prettig contact en ik kwam er achter dat er geen club van LandRover bestond in Nederland. We kwamen tot een overeenkomst. Ik hielp de werkplaats op te knappen en te voorzien van de fabriekskleuren uit die tijd. Ook hielp ik als monteur om technische ervaring op te doen. In ruil richt ik een club op, zorg voor de administratie, financiën en het clubblad. De club mag gebruik maken van het instructielokaal en de knowhow van de garagehouder die ook clubavonden zal verzorgen. De LandRover en RangeRover Club was opgericht.

De toenmalige bestelbus werd met de kwast en roller in de fabriekskleuren gespoten en voorzien van reclame opschriften van de nieuwe club.

Een schot in de roos. Alle 4x4 en autobladen werden ingelicht en de reacties waren geweldig. Het bleef maar groeien. Er werd door mij een jaarlijks weekend in de Ardennen georganiseerd bij GrandBru een camping met een Hollandse eigenaar waarmee ik samen een off-road rit in de omgeving organiseerde. Hij had ook nog een stuk privé grond met vette klei waar vrij gespeeld mocht worden. Dit was een perfect evenement met de naam TRACK.


meer foto's

Helaas, al gauw werd bekend dat de nieuwe LandRovers diverse kwalen hadden. Ontkend door de importeur maar zeer bekend bij de eigenaren. De nieuwe dieselmotor was gemoderniseerd. De distributieketting was vervangen door een uitwendige riem. Deze was totaal niet bestand tegen de krachten die hij moest verwerken. Het instructieboekje vermelde vervanging na 100.000 km, maar de praktijk wees uit dat 25000 km de echte vervangingsstand was.
Het vreemde was dat dezelfde motor toen gebruikt werd in de DAF 400 bestelwagen. Alleen was de distributieriem daar 2x zo breed! Waarom dat ook niet toegepast op de eigen LandRovers? Vreemd gedrag van die Engelsen.

Mijn auto had na 1 jaar 25000 km gereden. Ik bestel een nieuwe distributieriem van fl 40,- en spreek af dat ik hem de volgende week op een zaterdag zelf meehelp te vervangen. Leuk item om met dia’s te presenteren op een clubavond. Ik rij naar huis en 100 meter voor de flat slaat de motor af. Starten doet hij niet meer. De Engelse meters waren ook geen voorbeelden van perfectie, dus ik denk dat de diesel wel op zal zijn ondanks dat de meter nog een kwart aangeeft. Ga diesel halen, vul de tank bij, ontlucht het hele systeem, maar niet aan de praat te krijgen. Onbegrijpelijk. Wat is hier aan de hand?

Ik bel de garagehouder en vertel mijn verhaal. Gaat de startmotor rond als die van een benzinemotor? Ja! Hij jengelt met een noodgang rond! Dan is het Bingo! De distributieriem is gebroken.

Nee hè! Na 1 jaar, net uit de garantieperiode. De auto wordt opgehaald. Inderdaad de riem is gebroken! Dat houdt in : De zuigers gaan op en neer en de openstaande kleppen blijven open staan. Buiten de nieuwe riem ben je dus aan een cilinderkop revisie toe. Ik mag zelf sleutelen en demonteer onder begeleiding van een ervaren monteur de hele handel.

Nu de zaak toch open ligt vraag ik of mijn motor omgebouwd kan worden naar een Turbo Diesel die net op de markt is gekomen. De documentatie wordt er op nageslagen en er is een bedrijf in Engeland die een set levert met alles wat je nodig hebt. Geef de opdracht die set te bestellen.

De gereviseerde kop met nieuwe kleppen is terug en wordt gemonteerd. Ik neem nog contact op met de importeur, maar die blijft het probleem hardnekkig ontkennen en geeft geen enkele compensatie op de gebroken distributiesnaar bij 25000 km. Uw auto is ouder dan 1 jaar en dus is de garantie vervallen!

Na enige weken arriveert de Turboset uit Engeland. Iedereen in de garage kijkt belangstellend naar de inhoud van de dozen. Deze modificatie is nog niet eerder uitgevoerd. Mijn auto is de eerste. We beginnen met de montage. Groot probleem! De set is gemaakt voor een rechts gestuurde Engelse auto. De stuurstang en het stuurhuis zitten daar rechts van de motor. Bij mij zit dat allemaal links! De uitlaatpijp van de turbo heeft geen ruimte.

Ik begeef het, ik zak door m’n hoeven. De monteur geeft me hoop en zegt : ik maak een nieuwe uitlaatpijp voor de turbo! Hij krijgt het echt voor elkaar om een nieuwe pijp met bochten te lassen uit losse stukken die uit de originele pijp en die uit de set zijn gezaagd. De brandstofpomp werd aangepast bij een specialist, een oliekoeler gemonteerd en de installatie verloopt verder goed. Ik heb een Turbo Diesel! De vreugde blijkt van korte duur.

Een vriend van mij heeft een Toyota Hilux PickUp. Hij ziet mijn nieuwe LandRover en is totaal verkocht. Dat is het oerontwerp, zo’n auto wil ik ook!

Hij verkoopt de Hilux, sluit een persoonlijke lening af en besteld een nieuwe LandRover 90 TurboDiesel. Hij komt zijn nieuwe LandRover TurboDiesel trots tonen op ons offroad terrein in het westelijk havengebied van Amsterdam. Ik vertel hem wat ik met mijn nieuwe LandRover heb meegemaakt en adviseer hem voor de 25000 km de distributiesnaar te vervangen.

De LandRover TurboDiesel wordt een nieuwe legende onder de liefhebbers. De turbo dieselmotor is absoluut niet opgewassen tegen de krachten die het blok krijgt te verwerken. Ondanks de beweringen in de folder dat het geen “Bolt On” kit is blijkt in de praktijk het tegendeel.

De vriend met zijn nieuwe TurboDiesel wordt op een Zaterdagmiddag het garageterrein opgesleept. Ik loop naar buiten en zeg: “Niet naar me luisteren om op tijd de distributieriem te vervangen!”.
Hij antwoordt: “Bij mijn motor lijkt het alsof er iemand met een moker op het blok staat te rammen!” Iedereen staat buiten en de garagehouder vraagt de motor te starten. Dit is echt erg. Niet om aan te horen. De auto wordt de garage ingeduwd. Op maandagmorgen ben ik in de garage als zijn auto op de brug wordt gezet. De carterpan wordt gedemonteerd en het blijkt dat de krukas is gebroken!
Een probleem dat nog vele TurboDiesel eigenaren zullen meemaken. En ik heb die Turboset laten installeren!

Ik leef met hartkloppingen. Vele duizenden guldens gespendeerd en nu dit Horror verhaal. Tevens krijg ik problemen met de startmotor met deze 1 jaar oude auto, hij doet niets meer. Hem gedemonteerd en bij een specialist gebracht. Leg hem op de toonbank met de mededeling dat hij gereviseerd moet worden.
De man kijkt over zijn brilletje en vraagt: Wat is dat?
Een startmotor van een LandRover 90 Diesel.
Een Engels geval dus!
Neem maar weer mee, beginnen we niet aan. Daar hebben we al genoeg ellende mee beleeft met onderdelen leveranciers en boze klanten vanwege de lange wachttijden.
We bellen de importeur. Bij deze is geen nieuwe leverbaar onder het motto: Het model is nog maar kort op de markt dus dat onderdeel hoeven we niet op voorraad te hebben. Bestellen in Engeland had ook geen zin want er waren daar stakingen bij de fabriek en bij de veerboten. De garagehouder weet uiteindelijk uit diverse onderdelen van andere startmotoren weer een werkend exemplaar te maken. Weg met die LandRover.

Een nieuwe Toyota Hilux Dubbelcabine PickUp wordt gekocht. Een benzine uitvoering omdat dat blok een distributieketting heeft. Een probleemloze auto waar ruim 10 jaar plezier aan beleeft is. Het enthousiasme voor Off-Road wordt omgezet in een nieuwe club, de Dutch Off-Road Association.


meer foto's

Er wordt een programma opgezet voor een cursus terreinrijden, waarbij ’s morgens de theorie wordt doorgenomen, gevolgd door een gezamenlijke lunch en de rest van de middag het praktijk rijden wordt gerealiseerd. Iedere deelnemer krijgt een certificaat uitgereikt. Dit gaat een paar jaar goed.

De wetgeving voor de wegenbelasting wordt echter veranderd waardoor bijna iedere dubbelcabine pick-up en korte wielbasis terreinwagens een personenauto worden met het bijbehorende wegenbelasting tarief. Dit is absurd! Alle politieke partijen gaan akkoord met dit absurde wetsvoorstel met terugwerkende kracht! De eerste wegenbelasting giroaccept wordt ontvangen met een idioot hoog bedrag. Mijn grijs kenteken bedrijfswagen op LPG is een personenauto geworden.

Geld voor iets anders is er niet, dus er zit niets anders op dan de dubbelcabine verbouwen. De achterbank wordt gedemonteerd. Een houten vloer gemonteerd op de plaats van de achterbank en een schot van de bodem tot het dak gemonteerd achter de voorstoelen. De ramen van de achterportieren worden geblindeerd. De auto wordt herkeurd, het kentekenbewijs aangepast en we zitten weer op het oude “grijze” tarief. Maar leuk is anders!

De cursus terreinrijden stort door deze idiote wetgeving als een kaartenhuis in elkaar en open terreinen worden steeds meer afgesloten. Ook het jaarlijks georganiseerde evenement Strandspektakel Den Helder waar de terreinwagens een weekend lang op het strand mochten kamperen en een afgebakende Off-Road baan hadden, krijgt de nekslag door een wijziging van de gemeentelijke verordening waardoor er geen vergunning meer wordt afgegeven.

Na 10 jaar trouwe dienst wordt er een bod gedaan door een Afrikaanse opkoper waar ik geen Nee tegen kan zeggen. De Toyota Hilux gaat op reis naar Afrika.

4 CILINDERS

Er zitten weer Florijnen in de knip en dus is het jachtseizoen weer geopend. Internet doorspitten en de keus valt op een Ford Escort XR3i Cabrio.
De Escort was een prima starter. Ook na lang stilstaan gaf de injectiemotor direct thuis als die uit zijn slaap werd gehaald.


meer foto's

Tot op een dag hij moeizaam aan de praat komt. Boodschap gedaan en na terugkomst uit de winkel is de Escort niet thuis. Ik begin benzine te ruiken. Kennelijk vonkt er niets meer. Een visuele inspectie onder de motorkap levert niets op. Alle touwtjes zitten vast aan hun organen.

Met het openbaar vervoer terug naar huis. De Ford dealer in mijn woonplaats was opgeheven en ik had een brief ontvangen dat de dealer in Beverwijk nu het aanspreekpunt was. Leg uit wat er is gebeurt en dat het een kleinigheid moet zijn. Verzoek mijn auto uit IJmuiden op te halen en na te kijken als ze tijd hebben. Ik krijg het botte antwoord dat ze absoluut geen tijd hebben en dat ik over 14 dagen maar eens terug moet bellen! Er volgt een enorm geknetter aan mijn kant van de telefoon.

Geen probleem. Dan bel ik de Ford dealer in Castricum. Hetzelfde verhaal, men heeft absoluut geen tijd. Leuk idee dat Ford rijden in deze regio! Een kennis is bereid me naar huis te slepen. Ik loop alles systematisch na en bij het verwijderen van de verdelerkap openbaart zich de storing. De metalen lip van de rotor is afgebroken. Nieuw rotortje er in en het zonnetje schijnt weer. Toch zit het gebeuren met die 2 dealers me zo enorm hoog dat hij verkocht wordt.

Na de verkoop weer een nieuw jachtseizoen. Nissan 100NX Targa. Ik vond dat een verdomd mooi model, met de demontabele glazen targa-dakdelen. Dus Internet en de advertentiekrant ViaVia weer uitgepluist. Ik wou graag een automaat. Eindelijk Bingo! Een aanbieding vergezeld van diverse nota’s die aantoonden dat er goed onderhoud was gepleegd. De man van de eigenaresse was ook een auto- en motorgek, dus spraakwater genoeg. Ik kreeg een rondleiding door zijn schuur met diverse interessante voertuigen.


meer foto's

De Nissan blijkt een prima auto met deugdelijke techniek en een distributieketting in het blok. Hij rijdt perfect en ik laat alle remmen rondom vernieuwen alsmede het wielenrubber met de gedachte dat hij nog vele jaren bij me zal blijven. De onderkant en binnenschermen worden gereinigd en vele bussen zwarte tectyl leeggespoten. Ook onder de motorkap krijgt alles een schoonmaakbeurt en geoxideerde lichtmetalen onderdelen worden van een nieuwe laklaag voorzien.

TOYOTA SUPRA

Na 2 jaar (2004) komt er een vreemd gevoel opdagen. Een PowerHouse voor de deur. Niet om hard te scheuren maar om het gevoel te hebben dat er een overschot onder de rechter voet zit. Dat geeft een geruststellend gevoel en rijdt zeer relaxed. Laat ze maar duwen op die linker strook. 1 trap met het rechter voetje en ze zijn nergens. Hetzelfde principe hebben ook mijn beide motoren, een Kawasaki en een Suzuki beiden met een 1100 blok en ruim 100 PK. Niet om idioot hard te gaan maar het idee als je het nodig hebt is het er.

Dagelijks worden de autoadvertenties op Internet doorgespit. De interesse gaat uit naar een Nissan 300ZX, voorlaatste model of een Toyota Supra van het voorlaatste model. Het vorige model 300ZX is gemaakt tot 1990. De Supra Mark 3 tot 1993. Beide modellen liggen nog in een betaalbare prijsklasse.

De beslissing valt op een Supra. Klassieke 6 cilinder lijnmotor die al vele jaren in productie is. Het liefst had ik een automaat maar dat schijnt vrij zeldzaam te zijn. De focus ligt op de bouwjaren 1989 - 1993.

Maandenlang Internetten op Marktplaats, Autotrack, AutoTrader etc. leveren op een goede morgen een advertentie op van een zwart orgel. Wel met een roerbak maar de vooruitzichten zijn positief daar vermeld wordt dat de hele dealer onderhoudshistorie aanwezig is. Het bedrijf is geopend vanaf 09.00 uur, dus ik sta om 08.30 al voor de deur. De auto staat buiten en dus kan ik mijn onderzoek al starten. Diverse Supra’s waren al door mij bekeken en gereden, dus je hebt een beetje houvast. Ik raak behoorlijk opgewonden van deze Black Beauty. Volgens mij is dit hem! Buitenkant en interieur zien er keurig uit. Goed op de bandjes.

Ik loop te ijsberen voor het pand. Elke keer als er een auto de straat inrijdt krijg ik de zenuwen. Zou die ook voor de Supra komen? De wijzers van de klok willen niet vooruit. Eindelijk om 09.30 is de eigenaar bij de zaak. Ik meld meteen dat ik voor de Supra kom voordat er straks nog meer gegadigden zijn. Alle onderhoudsdocumentatie van de laatste eigenaar zijn er bij alsmede het originele onderhouds- en instructieboekje. Hij had de wagen gekocht toen hij 3 jaar oud was. De Supra was ingeruild op een Jaguar XK8. Er zijn nota’s bij die mijn maandinkomen overstijgen! Poeheee! Het bedrijf doet alleen in jonge exclusieve dure occasions en heeft geen interesse in de 100NX. Okay, dan moet ik die maar zelf verkopen. De proefrit wordt gemaakt met daarbij een behoorlijk stuk snelweg. Alles werkt zoals het hoort en ik word eigenaar van dit brok techniek dat vele jaren het vlaggenschip van Toyota was.


meer foto's

De komst van het nieuwe kind was al voorbereid. De voortuin is omgebouwd tot parkeerplaats zodat er goed zicht op is. Het troetelkind moet buitenslapen dus ik ga op zoek naar een pyjama. In Brabant zit een leverancier van de Moltex autohoezen. Deze buitenhoes heeft meerdere lagen materiaal en de binnenlaag is van een soort zacht katoen. De hoes is ademend. De rit naar Brabant wordt gecombineerd met een bezoek aan het Automuseum van de Toyota importeur.

Het ding ligt als een blok op de weg. Mag ook wel met ruim 1600 kg. Bij de wegenbelasting staan ze te juichen! Goed gedaan jochie, stort je inkomen maar op onze rekening!

Het is heel veel jaren geleden dat ik in een auto weer de sensatie voel van het fenomeen acceleratie. Invoegen op de snelweg of even inhalen is slechts een kwestie van een kleine beweging met het rechter voetje. Passagiers zeggen er een raar gevoel van in de buik te krijgen, bij mij explodeert er iets tussen de oortjes. De hele auto geeft je een gevoel van soliditeit, een King of the Road emotie.

Op de autoweg zit je zonder erg steeds op een veel hogere snelheid dan je denkt. Door de rustig draaiende motor merk je een hogere snelheid niet. Bij 120 km draait hij 2700 toeren. De rechtervoet moet regelmatig terug om te voorkomen dat de kiekeboe-kasten een plaatje van je maken en je een “Groeten uit Leeuwarden” kaartje krijgt van het Justitieel Incassobureau.

Gelukkig is er Cruise Control. De eerste wagen in mijn leven met deze voorziening. Raar gevoel hoor. De techniek neemt het gasgeven over. De rechter stelt kan ingetrokken worden en de wagen behoed je voor foute snelheden.

NISSAN 200 SX

De complexe techniek van de Supra en de hoge wegenbelasting en verzekering doen me besluiten om na een jaar uit te kijken naar iets wat in de buurt komt maar wat minder duur is in het dagelijks gebruik. De keuze valt op een Nissan 200 SX van 1994. Origineel 60.000 km op de teller ( N.A.P. aantoonbaar) en in een uitstekende staat. De wagen heeft mijn lievelingskleur: Rood. Hij verkeert in een originele onberispelijke staat, zowel de buitenkant als het interieur.


meer foto's

Mercedes 300E

We gaan "op stand" rijden. Na lang zoeken een mooie 300E gevonden uit 1991. Interieur met houtafwerking en voorzien van een Pioneer radio met CD wisselaar in de kofferbak. Onder de wagen zitten 8 gaats velgen maar ook nog een set standaard lichtmetaal er bij met winterbanden.
Voorzien van elektrische accesoirres zoals: schuif-kanteldak, zonwerend gordijn achter, hoofdsteunen achter, electrische ramen en spiegels. Er zit zelfs overvalbeveiliging op.Zodra je wegrijd gaat alles op slot.

rv
meer foto's

Suzuki Wagon R+

Aankoop 8 Augustus 2011. Bouwjaar 1998. Originele km.stand 32.000 km. Verkocht in Mei 2016. km.stand 75.600.

suz-rv

meer foto's

Fiat Panda Editione Cool van 2008. Gekocht in Mei 2016. Km.stand 75.559 km.

panda2

meer foto's

Fiat Panda 100HP

Ingeruild op de standaard Panda op 22 April 2017

11

meer foto's